Διάλογος στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών

Ο.Λ.Μ.Ε. Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255
FAX: 210 33 11 338
www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr Αθήνα, 26.2.09

ΠΡΟΣ:- τα κόμματα του Κοινοβουλίου
Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκτιμά ότι με το «διάλογο» που προωθεί η κυβέρνηση, ουσιαστικά, έχει στόχο να συγκαλύψει τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης επιχειρώντας να πείσει μαθητές και γονείς, ολόκληρη την κοινωνία, ότι η αλλαγή του τρόπου πρόσβασης στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ μπορεί να μεταβάλει ή έστω να θίξει τον ταξικό - κατανεμητικό ρόλο του σχολείου και την αναπαραγωγή των κοινωνικών ανισοτήτων!
Παράλληλα, η εμπειρία μας για το πώς η κυβέρνηση εννοεί το διάλογο είναι τραυματική και επηρεάζει καταλυτικά τη σημερινή στάση μας. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλα τα νομοσχέδια που κατέθεσε στη Βουλή το ΥΠΕΠΘ το τελευταίο διάστημα ψηφίστηκαν χωρίς ουσιαστικό διάλογο και διαπραγμάτευση με τις ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών. Επιπλέον, προωθήθηκαν με αυτά πολιτικές που ήταν σε πλήρη αντίθεση με τα κύρια αιτήματα και τους στόχους του εκπαιδευτικού κινήματος, έπληξαν το δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο, και χειροτέρεψαν την εργασιακή και επιστημονική θέση των εκπαιδευτικών. Το ίδιο αρνητική είναι και η εμπειρία μας από τη συμμετοχή εκπροσώπων μας σε διάφορα όργανα «κοινωνικού διαλόγου», όπως η Επιτροπή Παρακολούθησης του ΕΠΕΑΕΚ, το ΔΣ του Οργανισμού Επιμόρφωσης κ.λπ..
Όπως ήδη γνωρίζετε, λόγω των παραπάνω, η ΟΛΜΕ δεν πρόκειται να συμμετάσχει στο «διάλογο» μέσω του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ΕΣΥΠ.
Έχουμε ήδη καταθέσει την εκπαιδευτική μας πρόταση για το περιεχόμενο του δημόσιου σχολείου που επιδιώκουμε και για το οποίο αγωνιζόμαστε. Αυτές οι προτάσεις του κλάδου μας για τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης και την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έχουν αποτελέσει αντικείμενο πολύχρονης και σοβαρής συλλογικής επεξεργασίας. Ταυτόχρονα, αξιοποιούν την εμπειρία, τους πολύχρονους αγώνες μας, καθώς και την αγωνία μας για το δημόσιο σχολείο.
Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ απαιτεί από την κυβέρνηση να μην παρακάμπτει, με επικοινωνιακά τεχνάσματα, τον πυρήνα των ουσιαστικών προβλημάτων της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών και να προχωρήσει σε ουσιαστική διαπραγμάτευση με την εκπαιδευτική κοινότητα για την επίλυσή τους.
Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, η ΟΛΜΕ απαιτεί την άμεση υλοποίηση των παρακάτω αιτημάτων, όπως αυτά καθορίστηκαν με την απόφαση της ΓΣ των Προέδρων των ΕΛΜΕ στις 25.10.08 :

1. Άμεση αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% τουλάχιστον του ΑΕΠ ή το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού.
2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας. 1.400 € καθαρά στον νεοδιόριστο εκπαιδευτικό και ανάλογες αυξήσεις στα υπόλοιπα μισθολογικά κλιμάκια. Άμεση καταβολή του επιδόματος των 176 ευρώ και του συνόλου των αναδρομικών.
3. Πλήρης σύνταξη με 30 χρόνια εργασίας. Κατάργηση του ισχύοντος αντιασφαλιστικού - αντισυνταξιοδοτικού πλαισίου (νόμοι «Σιούφα», «Ρέππα», «Πετραλιά») και επιστροφή όλων των οφειλομένων στα ασφαλιστικά ταμεία.
4. Σταθερή και μόνιμη εργασία στην εκπαίδευση - Κατάργηση του θεσμού του ωρομισθίου- 12μηνη σύμβαση για τους αναπληρωτές - Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (για όλα τα εργασιακά ζητήματα και τις υπηρεσιακές μεταβολές).
5. Δημόσια, 12χρονη υποχρεωτική και πραγματικά δωρεάν Εκπαίδευση, με προοπτική το ενιαίο 12χρονο σχολείο. Υλοποίηση της πρότασης της ΟΛΜΕ για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Καμία επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό για μόρφωση και εκπαίδευση των μαθητών /-τριών.
25 μαθητές στο τμήμα, 20 στις κατευθύνσεις και στην ΤΕΕ, 10 μαθητές ανά
καθηγητή στα εργαστήρια.
6. Ουσιαστική στήριξη της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ΤΕΕ). Υλοποίηση άμεσων μέτρων (διευρυμένο ποσοστό εισαγωγής αποφοίτων ΕΠΑ.Λ. στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σε περισσότερα επιστημονικά πεδία, δημιουργία Μεταλυκειακού Έτους Ειδίκευσης, κατάργηση των ΕΠΑΣ, να υπαχθούν στο ΥΠΕΠΘ οι σχολικές μονάδες άλλων υπουργείων κ.ά.)
7. Να καταργηθούν ο κλειστός αριθμός εισακτέων για την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και η βάση του «10». - Να ανοίξουν τα Πανεπιστήμια σε όλα τα παιδιά.
8. Καθιέρωση ετήσιας επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.
Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ ζητά να μας ορίσετε, το συντομότερο δυνατό, συνάντησή με αντιπροσωπεία του κόμματός σας, για να μας παρουσιάσετε τις απαντήσεις του πολιτικού σας φορέα στα παραπάνω αιτήματά μας.

Τα θέματα της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που θα έχουν προτεραιότητα στο διάλογο που θα διεξάγει το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Σ.Π.Δ.Ε.) κοινοποίησε σήμερα ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Γιώργος Μπαμπινιώτης, προς τους συμμετέχοντες στους οποίους απηύθυνε πρόσκληση για την εναρκτήρια συνεδρία η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 11 Μαρτίου και ώρα 12.00 στην Αίθουσα Συνεδρίων του Ζαππείου Μεγάρου.

Ειδικότερα τα θέματα, , που θέτει ο κ. Μπαμπινιώτης ,προς συζήτηση, κατά προτεραιότητα προς τα μέλη του Συμβουλίου είναι τα εξής:

Α. Αναμόρφωση Λυκείου

1. Αξιολόγηση επίδοσης μαθητών

2. Αξιοποίηση Βιβλιοθηκών και Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας

3. Ανασχεδιασμός Αναλυτικού Προγράμματος

4. Σχολικά βιβλία

5. Σχολικός χρόνος

6. Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών για τις ανάγκες του Λυκείου

Β. Σύστημα Επιλογής των υποψηφίων για τα ΑΕΙ/ΤΕΙ

1. Επιλογή υποψηφίων μετά το Απολυτήριο τού Λυκείου

2. Πιθανά συστήματα

4. Χρονικός ορίζοντας εφαρμογής και κόστος των προτεινομένων

5. Συζήτηση για αναμόρφωση των Αναλυτικών Προγραμμάτων στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση (Δημοτικό - Γυμνάσιο)

Η Ημερήσια Διάταξη της πρώτης συνεδρίασης έχει ως εξής:

1. Ανακοινώσεις Προέδρου και μελών ΣΠΔΕ

2. Χρονοδιάγραμμα και μεθοδολογία εργασίας ΣΠΔΕ:

· ο ρόλος της γραμματείας του ΣΠΔΕ

· συγκρότηση ομάδων εργασίας για επιμέρους θέματα

· συνεργασία με Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και ειδικούς ερευνητές

· συνεργασία με ΣΑΠΕ και ΣΑΤΕ για ειδικά θέματα

· κοστολόγηση τελικών προτάσεων

Ρεπορτάζ: esos.gr

Η κυβέρνηση άνοιξε τη συζήτηση για την αλλαγή στο λύκειο και στον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, κατά τα ειωθότα, με τρόπο αμήχανο και με στόχευση κυρίως επικοινωνιακή. Ανεξάρτητα όμως από τις προθέσεις της κυβέρνησης είναι αναγκαίο να διεξαχθεί ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος για το πιο κρίσιμο διαρθρωτικό πρόβλημα της κοινωνίας και της οικονομίας που είναι το εκπαιδευτικό.

H συζήτηση για τις αλλαγές στο λύκειο και όσα αφορούν το τρίγωνο γνώση- έρευνα- καινοτομία είναι συνεπώς επιβεβλημένη και λόγω της διαρκούς κρίσης του εκπαιδευτικού μας συστήματος και επειδή συνδέεται με τις αλλαγές που είναι αναγκαίες στο μοντέλο ανάπτυξης της χώρας.

Κανείς δεν έχει όμως το δικαίωμα να παίζει με τα νεύρα των παιδιών και με την αγωνία των οικογενειών τους.

Θεωρώ, λοιπόν, υποχρέωσή μου, πρωτίστως ως πανεπιστημιακός δάσκαλος και γονιός και δευτερευόντως ως ενεργός πολιτικός, να διατυπώσω καθαρά τις θέσεις μου γύρω από την ουσία του θέματος:

Είναι κατ΄ αρχάς ορθό να εστιάζουμε την προσοχή μας στο λύκειο και να επιδιώκουμε τη μετατροπή του σε αυτόνομη εκπαιδευτική βαθμίδα από απλό προθάλαμο των εισαγωγικών εξετάσεων. Η αλλαγή στο λύκειο θα επηρεάσει την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τόσο στο γυμνάσιο και το δημοτικό όσο και στο ίδιο το πανεπιστήμιο. Είναι όμως απολύτως εσφαλμένο να αναζητούμε ένα «πρωτότυπο» ελληνικό σύστημα. Υπάρχουν διεθνώς καταξιωμένα συστήματα που οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπόψη, μέσα σε ένα διεθνές εκπαιδευτικό περιβάλλον που επιδιώκει την κινητικότητα και βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση των εθνικών συστημάτων.

Τάση μείωσης.
Η προσθήκη ενός ακόμη «προπαρασκευαστικού» έτους πριν από την εισαγωγή στα ΑΕΙ επιμηκύνει τον συνολικό χρόνο σπουδών, όταν διεθνώς επικρατεί η τάση μείωσης του ελάχιστου χρόνου σπουδών πριν από την έξοδο στην αγορά εργασίας (πρώτο πτυχίο τριετούς φοίτησης). Το προπαρασκευαστικό έτος δημιουργεί μία επιπλέον βαθμίδα χωρίς σαφή ταυτότητα. Είναι άλλο ένα «μεταλυκειακό» έτος και άλλο ένα πρώτο πανεπιστημιακό έτος που πιστώνει τον φοιτητή με έναν αριθμό εξαμηνιαίων μαθημάτων.

Η θέση μου είναι ότι η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση πρέπει να διακριθεί σε δύο φάσεις: την πρώτη θα την αποτελεί το τετραετούς φοίτησης γυμνάσιο και τη δεύτερη το διετούς φοίτησης, κολεγιακού χαρακτήρα, λύκειο που πρέπει να οργανωθεί κατά τα πρότυπα του διεθνούς απολυτηρίου (Ι.Β).

Το διετές λύκειο επιτρέπει στον μαθητή να ασχολείται με μικρό αριθμό (όχι μεγαλύτερο των έξι) μαθημάτων και να τα προσεγγίζει με τρόπο τελείως διαφορετικό από τον σημερινό: με σεμιναριακού τύπου μαθήματα, πρωτόλειες έρευνες και εργασίες, κάτι που θα οδηγεί και σε άλλου τύπου εξετάσεις, βασισμένες στην κριτική σκέψη και την ικανότητα σύνθεσης.

Η φυσιογνωμία του νέου λυκείου σε συνδυασμό με τη νέα νοοτροπία των εξετάσεων θα επηρεάσει αυτομάτως και το γυμνάσιο και το δημοτικό. Ο καθορισμός των ελαχίστων δεξιοτήτων που πρέπει να καλύπτει το παιδί τελειώνοντας το δημοτικό και το γυμνάσιο (βαθμός γνώσης και ικανότητα χρήσης της ελληνικής γλώσσας, επίπεδο γνώσης δύο τουλάχιστον ξένων γλωσσών, χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, ικανότητα πλοήγησης στο Διαδίκτυο κ.ο.κ.) θα αναπροσανατολίσει πλήρως τη λειτουργία του σχολείου.

Το απολυτήριο του νέου λυκείου, στο οποίο μπορούν να καλούνται ως επισκέπτες καθηγητές και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, θα οδηγεί στα ΑΕΙ όλους τους αποφοίτους. Για όλους υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Όχι όμως και σε όλα τα τμήματα πρώτης προτίμησης, όταν αυτά είναι υψηλής ζήτησης και άρα υψηλής βαθμολογίας (π.χ. ιατρικά, νομικά, αρχιτεκτονικά, παιδαγωγικά). Γι΄ αυτό πρέπει ταυτοχρόνως να εγκαθιδρυθεί ένα διαφανές, ευέλικτο και ορθολογικό σύστημα ενδοπανεπιστημιακής κινητικότητας από τμήμα σε τμήμα, μέσα στο ίδιο ή και σε διαφορετικά ΑΕΙ, στο οποίο θα μετέχουν όσοι έχουν αποκτήσει ήδη τη φοιτητική ιδιότητα.

Η εκπαιδευτική κοινότητα.
Όλα αυτά προϋποθέτουν όμως ένα εκπαιδευτικό κίνημα, με την ενεργό συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας, χωρίς την οποία δεν μπορεί να γίνει τίποτα το ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό στον χώρο της εκπαίδευσης. Είναι ευτυχώς πολλά τα παραδείγματα εμπνευσμένων δασκάλων και καθηγητών. Είναι πολλοί οι προσοντούχοι εκπαιδευτικοί που χάνονται μέσα στη χλωμή πραγματικότητα του σχολείου. Σίγουρα μπορούμε να συγκροτήσουμε την αναγκαία κρίσιμη μάζα. Αρκεί να διαμορφωθεί το κλίμα πολιτικής και κοινωνικής εμπιστοσύνης που απαιτείται. Γι΄ αυτό η πολιτική αλλαγή είναι κεφάλαιο της εκπαιδευτικής αλλαγής.

• Από ΤΑ ΝΕΑ της 31/1/2009

Η αναμόρφωση του Λυκείου και η αποδεσμευσή του από το εξεταστικό είναι οι βασικές στρατηγικές με τις οποίες θα κινηθεί ο Γ. Μπαμπινιώτης, ως πρόεδρος του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Έμφαση στην αναβάθμιση του Λυκείου
Σε συνέντευξή του στον Τύπο, ο πρώην πρύτανης σημειώνει ότι έχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες για απομάκρυνση των εξετάσεων από το Λύκειο, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Καταγράφεται ως παραδοχή γενικότερη από τους εκπαιδευτικούς, τα πανεπιστήμια, τους πρυτάνεις, την πολιτεία και τα κόμματα της αντιπολίτευσης». Σημειώνει, παράλληλα, ότι ως πρόεδρος της νέας Επιτροπής θα δώσει έμφαση στην αναμόρφωση του Λυκείου, «δηλαδή στην αναβάθμιση της παιδείας». Ο ίδιος εξηγεί ότι «κλειδί» της όλης προσπάθειας είναι να αλλάξει η δομή του Λυκείου, ώστε οι μαθητές να πάψουν να θεωρούν ως σχολείο το φροντιστήριο και το σχολείο ως υποχρέωση απέναντι στο σύστημα.

Όλες οι προτάσεις είναι συζητήσιμες
Για την πρόταση Βερέμη, που προβλέπει τη λειτουργία προπαρασκευαστικού έτους εντός Λυκείου, σημειώνει ότι όλες οι προτάσεις είναι συζητήσιμες, αλλά σπεύδει να διευκρινίσει ότι έχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες για απομάκρυνση των εξετάσεων από το Λύκειο: «Κάθε άποψη που επαναφέρει τις εξετάσεις μέσα στα Λύκεια, και μάλιστα τις ενισχύει, είναι αντίθετη σε αυτή την παραδοχή» καταλήγει. Πάντως, ο ίδιος ο Θ.Βερέμης μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό τόνισε ότι ο κ. Μπαμπινιώτης δεν έχει μελετήσει τη δική του πρόταση, διότι δεν την έχει ακόμα καταθέσει. «Δεν έχει μελετήσει την πρότασή μου, μόνο τη φαντάζεται, διότι ακόμη δεν την έχω καταθέσει. Θα την καταθέσω την Τρίτη στον υπουργό Παιδείας» δήλωσε.

Το Γενάρη του 1991 ο Νίκος Τεμπονέρας, υπερασπίζοντας τους μαθητές του, την παιδεία και τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού μας, έθεσε τον εαυτό του φραγμό στα κυβερνητικά σχέδια και την παρακρατική πρακτική.

Θυσιάστηκε για να υπάρξει ένα πιο φωτεινό μέλλον.

Θυσιάστηκε γιατί γνώριζε ότι το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό και πιο μεγάλο είναι όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να σηκώσει το κεφάλι του και να γενεί ένα με τους πολλούς, και όλοι μαζί ένα σώμα.

Θυσιάστηκε γιατί, όπως θα’ λεγε και ο ποιητής,
«αν δεν καώ εγώ,
αν δεν καείς εσύ,
αν δεν καούμε εμείς
πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη;»

Το Δεκέμβρη του 2008 ένας μαθητής μας, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από αστυνομικά όργανα. Σημαδεύτηκε έτσι η εποχή που η νέα γενιά θα πρέπει να καίγεται ως φτηνή ύλη στο βωμό της αγοράς, που οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να σκύβουν το κεφάλι στην εξουσία, χωρίς δικαιώματα, με κουτσουρεμένα όνειρα, με κολοβή ζωή.

Το Γενάρη του 2009, δίπλα μας, στη μαρτυρική Παλαιστίνη «η καρδιά μας τουφεκίζεται». Παιδιά και άμαχοι δολοφονούνται, σχολεία ισοπεδώνονται από τις αμερικανικής προέλευσης βόμβες της σιωνιστικής κυβέρνησης του Ισραήλ, υπό τα απαθή βλέμματα των Πόντιων Πιλάτων της περιβόητης «διεθνούς κοινότητας». Ένας ολόκληρος λαός φυτοζωεί σκλαβωμένος στην ίδια την πατρίδα του, που έχει μετατραπεί σε γκέτο και πεδίο επιχειρησιακών δοκιμών απάνθρωπων εισβολέων. Το μόνο «έγκλημα» των Παλαιστινίων είναι ότι διεκδικούν το αναφαίρετο ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ, ζητούν ελευθερία και δικαιοσύνη.

Στις μέρες μας, που η κυρίαρχη πολιτική βυθίζεται όλο και περισσότερο στη σήψη, στη διαφθορά και στη παρακμή, τροφοδοτώντας τη νέα γενιά με ένα απαξιωμένο σύστημα ανήθικης και αμοραλιστικής δράσης, οφείλουμε, σε πείσμα των καιρών και των καιροσκόπων, να κρατάμε σταθερά το νήμα των αξιών μας, το τετράπτυχο Αγώνας, Αξιοπρέπεια, Αλληλεγγύη, Ανιδιοτέλεια ως βασικό οδηγητικό φάρο της δράσης μας.

Αν γράφουμε σε πείσμα των καιρών, με το πείσμα των αγώνων, αυτές τις σκέψεις, είναι γιατί θέλουμε να βλέπουμε στους δρόμους τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο, οι εργάτες στη δουλειά τους, είναι γιατί δε θέλουμε η φτώχεια, η εκμετάλλευση και η φρίκη του πολέμου να συνοδεύουν τους ανθρώπους.

Αυτούς τους ανθρώπους που πλημμύρισαν τους δρόμους και τις πλατείες τον τελευταίο μήνα υπερασπίζοντας την ανθρώπινη ζωή, την δημόσια εκπαίδευση και την μόνιμη εργασία, αντιμετωπίζοντας χημικά, δακρυγόνα, αλλά και τη συκοφαντία.

Αυτούς τους ανθρώπους που κάρφωναν τα συνθήματα σαν πρόκες στους δρόμους, μην τα πάρει η στιγμή και τα αλλοιώσει.

Θυμούμαστε καλά τι απαντήσαμε σαν μας ρώτησαν ποιοι είμαστε. «Ακόμα δε μας γνωρίσατε;» απαντήσαμε.

Είμαι ο φοιτητής Πέτρουλας, ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, είμαι ο μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος, η μετανάστρια από την Βουλγαρία, Κωνσταντίνα Κούνεβα, ο πρόσφυγας από τη Μέση Ανατολή, ο αλλοδαπός από την Αφρική.

Είμαι ο διπλανός, ο άλλος, ο δικός σου, η μνήμη, η κρίση, η ανθρωπιά σου.

Απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, που μειώνει τις κοινωνικές δαπάνες, που συρρικνώνει το εισόδημά μας, που ανατρέπει τα εργασιακά μας δικαιώματα, εμείς οργανώνουμε την αντίστασή μας μαζί με όλους τους εργαζόμενους, γιατί είμαστε στο «εμείς».

Κοιτάμε κατάματα την επελαύνουσα κόλαση και διόλου δε σιωπούμε.

Απευθυνόμαστε, λοιπόν, σ’ όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς της χώρας μας, στην παλιά και τη νεότερη γενιά. Και τους καλούμε να αναλάβουν όλες τις κοινωνικές και παιδαγωγικές ευθύνες τους. Να συνταχθούν με την αγωνιζόμενη κοινωνική πλειονότητα και τις αγωνίες της.

Νίκο Τεμπονέρα, Αλέξη Γρηγορόπουλε, εμείς οι εκπαιδευτικοί Έχουμε ένα όνειρο!

Έναν Πλανήτη χωρίς πεζοναύτες, με την Ειρήνη σε όλα τα σταυροδρόμια του!

Μια ζωή χωρίς φωτοσκιάσεις! Με ολόκληρη τη Μόρφωση, με μόνιμη και σταθερή Εργασία, με την Αξιοπρέπεια και την Αλληλεγγύη φωτεινές!

Λέξεις που θάφτηκαν κάτω από τόνους σίδερο, λέξεις που τις κρύψανε πίσω από λαμπερά νομίσματα.

Αγωνιζόμαστε για να μην έχουν η πείνα και η δίψα θέση στον αυριανό μας κόσμο.

Αγωνιζόμαστε για να’ ναι ο σκοτεινός λόγος των εμπόρων, οι στατιστικές του θανάτου, τα ηλεκτρονικά ψεύδη, ανάμνηση παλιά!

Για μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος να μην είναι.
Οι γεωργοί να χαίρονται από τον κόπο τους και οι εργάτες .

Και ‘μείς, απαλλαγμένοι από την ανάγκη, δε θα σαβανώνουμε τις αλήθειες. Οι φυλακές μουσεία θα’ ναι να θυμίζουν τα σύνορα του παλιού κόσμου.

Έτσι, θα σκαρφαλώσουμε στο άπειρο, μα, κι αν ακόμα δεν το φτάσουμε, πάλι θα ξέρουμε πως το καθήκον μας έφτασε στο ύψος των ανθρώπων!
Στους χαλεπούς καιρούς που έρχονται εμείς, οι δάσκαλοι όλων των παιδιών, υποσχόμαστε πως θα τιμήσουμε τον όρκο που δώσαμε.

Πως θα διδάσκουμε και με το παράδειγμά μας.

Πως τη ζωή μας δε θα τη βουλιάξουμε στο βάλτο της μοιρολατρίας και της παραίτησης.

Αν αξίζει να ζει κάποιος, αξίζει να ζει για τα ιδανικά του!
Αν αξίζει να ζούμε, είναι για να δώσουμε στο όνειρο ζωή!

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καλεί όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν
στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 9/1/09.

(Στην Αθήνα στις 12.30 μμ στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών
και στη Θεσσαλονίκη στις 12.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου)
Για το σκοπό αυτό το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ έχει κηρύξει 3ωρη Πανελλαδική στάση εργασίας για την Παρασκευή 9/1/09 (11π.μ.-2μ.μ. για τον πρωινό κύκλο λειτουργίας των σχολείων
και 2μ.μ.-5μ.μ. για τον απογευματινό κύκλο).

Αθήνα 7/1/09
ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Με μεγάλα λόγια ήρθε στο υπουργείο Παιδείας ο νέος υπουργός μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Καραμανλή. Κρατούμε μικρό καλάθι και θα τον κρίνουμε από τα έργα του:

«Αναλαμβάνω σε μια κρίσιμη περίοδο, η οποία είναι εξαιρετικά φορτισμένη. Υπάρχει οργή και θυμός για τη διάψευση των προσδοκιών, που δημιουργεί κλίμα έντασης. Καλά κάνουν και αμφισβητούν οι νέοι, καλά κάνουν και μας αμφισβητούν. Η αμφισβήτηση ανοίγει νέους ορίζοντες. Είναι το οξυγόνο μιας κοινωνίας», τόνισε ο νέος υπουργός και έδωσε το στίγμα της δράσης του στο υπουργείο Παιδείας, επισημαίνοντας ότι «σε αυτό το χώρο, χωράει μόνο πρόσθεση και πολλαπλασιασμός και όχι αφαίρεση και διαίρεση. Αυτή είναι η πυξίδα μου στον ευαίσθητο, αλλά σημαντικό χώρο της παιδείας, που έχει ανάγκη από διαρκή μεταρρύθμιση».

Ο κ. Σπηλιωτόπουλος χαρακτήρισε την ανάληψη του υπουργείου Παιδείας από τον ίδιο «μεγάλο στοίχημα», είπε ότι έχει επίγνωση των προβλημάτων που υπάρχουν, των δυσκολιών και των προσδοκιών, εστίασε στη σημασία, που έχει η Παιδεία για την κυβέρνηση, την κοινωνία και το μέλλον του τόπου και υπογράμμισε: «Δεν ήρθα για να επιβάλω τα μονοσήμαντα. Πιστεύω στο διάλογο».

Ο απερχόμενος υπουργός, Ευριπίδης Στυλιανίδης, αναφέρθηκε λεπτομερώς στο έργο του στο υπουργείο, τονίζοντας ότι «υπήρξε ήρεμη και παραγωγική περίοδος, καθώς η πλειοψηφία αγκάλιασε τη μεταρρυθμιστική μας προσπάθεια».

«Τώρα, ανοίγει περίοδος νέων μεταρρυθμίσεων», συμπλήρωσε και απαρίθμησε τα ανοιχτά θέματα, τα οποία, μεταξύ άλλων, είναι ο διάλογος για το νέο λύκειο, το εξεταστικό σύστημα και η αλλαγή των αναλυτικών προγραμμάτων.

«Στις προκλήσεις αυτές είμαι βέβαιος ότι θα ανταποκριθεί ο νέος υπουργός», κατέληξε ο κ. Στυλιανίδης.

Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 9/1/2009