Γονείς στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑ
ΝΟΜΟΣ …………………………………………………………..
ΠΟΛΗ / ΚΩΜΟΠΟΛΗ/ ΧΩΡΙΟ………………………………………………
I∆ΙΟΤΗΤΑ (σηµειώστε µε Χ ό,τι σας αφορά)
Καθηγητής □ Καθηγήτρια □
Άλλο πρόσωπο (σηµειώστε) ………………………………………………………………….
3
1. Εξιστορήστε µας, εφόσον έχει υποπέσει στην αντίληψή σας, ένα σοβαρό περιστατικό
που έγινε το τρέχον σχολικό έτος και το οποίο θα θεωρούσατε ότι έγινε από κοινού από
δυο-τρεις µαθητές ή µαθήτριες σε βάρος άλλου παιδιού του σχολείου.
(Σηµειώστε, λ.χ.: Τι ακριβώς συνέβη; Για ποιο λόγο; Πώς αντέδρασε το σχολείο; Πώς
αντέδρασαν οι γονείς του θύµατος; Πώς αντέδρασαν οι γονείς των δραστών ; Ήταν όλοι οι
εµπλεκόµενοι µαθητές ή µαθήτριες; Ήταν και παιδιά µεταναστευτικής καταγωγής; Ποιας
εθνικότητας;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………….
2. Έχουν επισηµανθεί σε αυτό το σχολείο περιπτώσεις επιθετικότητας παιδιών προς
αδύνατους, «δυσπροσάρµοστους», καινούριους, διαφορετικούς, µεταναστευτικής
καταγωγής - επιθετικότητα λεκτική, σωµατική, σεξουαλική, καταστροφή περιουσίας;
(αναφερθείτε στο τρέχον σχολικό έτος)
- Πολλές □
- Λίγες □
- Καµία □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
2.1. Αν υπάρχουν, από ποιους;
- Έλληνες □
- Μεταναστευτικής καταγωγής □
- Και τους δυο □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
…………………….
3. Συµβαίνουν ή όχι συχνά έντονοι διαπληκτισµοί, τσακωµοί στο σχολείο σας µεταξύ των
παιδιών;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
4
3.1. Αν ΝΑΙ, τι ακριβώς συµβαίνει;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………
…..
3.2. Για ποιους λόγους, κατά τη γνώµη σας, διαπληκτίζονται / τσακώνονται συχνά τα
παιδιά;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………
…….
3.3. Όταν τσακώνονται, τι ακριβώς κάνουν;
- Απλώς βρίζονται □
- Γελοιοποιούν, ταπεινώνουν □
- Κακοποιούν σεξουαλικά □
- Χρησιµοποιούν πέτρες □
- Βγάζουν σουγιά, κοπιδάκια ή µαχαίρι □
- Έχουν σιδηρογροθιές □
- Προσπαθούν να ληστέψουν κάποιο µαθητή ή µαθήτρια (να του πάρουν µπουφάν,
παπούτσια, κινητό τηλέφωνο) □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
- Τι άλλο κάνουν; Περιγράψτε τι άλλο
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………
4. Λειτουργεί σύλλογος γονέων/κηδεµόνων ;
- Ναι □
- Όχι □
- Άλλο (τι;) …………………………………………………………..
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
5
5. Συµµετέχουν γονείς/κηδεµόνες µετανάστες στο ∆Σ του συλλόγου γονέων/κηδεµόνων,
εφόσον υπάρχουν στο σχολείο παιδιά µεταναστευτικής καταγωγής;
Ναι □
Όχι □
∆εν υπάρχουν παιδιά µεταναστών στο σχολείο □
∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
6…Ποιοι γονείς/κηδεµόνες έρχονται συχνότερα να συζητήσουν για την πρόοδο/
διαγωγή/συµπεριφορά του παιδιού;
- οι Έλληνες □
- οι µεταναστευτικής καταγωγής □
- αυτοί που το παιδί τους έχει πρόβληµα □
- αυτοί που µένουν κοντά στο σχολείο □
- δεν υπάρχει διάκριση □
- άλλοι (ποιοι;) □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
7. Έχετε καλέσει, κατά την προηγούµενη σχολική χρονιά, γονείς/κηδεµόνες των παιδιών
για να συζητήσετε σχετικά µε τη διαγωγή/συµπεριφορά του παιδιού τους;
Ναι □
Όχι □
∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
8. Πόσοι από τους γονείς/κηδεµόνες έχουν απευθυνθεί σ’ εσάς, προσωπικά, για να
συζητήσουν πρόβληµα του παιδιού τους το προηγούµενο σχολικό έτος;
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………..
9. Υπάρχουν παιδιά στο σχολείο σας που απευθύνονται σε εσάς για προσωπικά τους
προβλήµατα που αντιµετωπίζουν στο χώρο του σχολείου;
- πολλά □
- λίγα □
- κανένα □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
13. «Οµαδοποιούνται», χωρίζονται ή όχι σε οµάδες τα παιδιά στην τάξη ή στο διάλειµµα,
στο σχολείο;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
6
13.1. Αν ΝΑΙ, κατά τη γνώµη σας για πιο λόγο ή για ποιους λόγους «οµαδοποιούνται» τα
παιδιά ;
- για να µελετούν µαζί □
- για να παίζουν ποδόσφαιρο ή άλλα παιγνίδια □
- για να κάνουν σκανταλιές □
- για να βασανίζουν, να εξευτελίζουν κάποιο αδύναµο ή διαφορετικό µαθητή ή
µαθήτρια που δεν χωνεύουν □
- για να πάρουν από κάποιο παιδί λεφτά, µπουφάν, κινητό κλπ. □
- για άλλους λόγους (περιγράψτε ποιους)
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………..
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
13.2. Έχουν αυτές οι οµάδες αρχηγό;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
13.3. Αν ΝΑΙ, τι χαρακτηριστικά έχει συνήθως ο αρχηγός αυτός (π.χ. φύλο, επίδοση κ.λπ.);
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………….
……………………
13.4. Θύµατα κλοπής ή οµάδων που εξευτελίζουν ή βασανίζουν είναι πάντα τα ίδια παιδιά;
- τα ίδια □
- όχι πάντα τα ίδια □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
13.5. Ποια είναι, συνήθως, τα χαρακτηριστικά των µαθητών ή µαθητριών που γίνονται
θύµατα (π.χ. φύλο, επίδοση κ.λπ.);
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………….
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
……………..
7
13.6. Ποια είναι, συνήθως, τα χαρακτηριστικά των δραστών (π.χ. φύλο, επίδοση κ.λπ.);
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………..
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
…………..
13.7. Γνωρίζετε, ενδεχοµένως, ποιος αποφασίζει, κάθε φορά, ποιος µαθητής ή ποια
µαθήτρια θα είναι το θύµα και ποιοι οι θύτες ή δράστες;
……………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………..
…………………………………………………………………………………………………………………….
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
14. Οι εµπλεκόµενοι µαθητές στις οµάδες αυτές είναι :
- έλληνες □
- µεταναστευτικής καταγωγήςί; □ από ποιο κράτος; □
- και τα δυο □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
16. Πώς αντιδρά η διεύθυνση και ο σύλλογος διδασκόντων του σχολείου στις
«οµαδοποιήσεις» που γίνονται µε αρνητικό στόχο, δηλαδή, όχι µε καλό σκοπό;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………….
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
17. Πώς αντιδρά συνήθως η οικογένεια του θύµατος;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………….
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
……….
18. Πώς αντιδρά συνήθως η οικογένεια του δράστη ή των δραστών;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………..
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
…………..
8
20. Εποπτεύονται τα παιδιά κατά το διάλειµµα;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
20.1. Αν ΝΑΙ, ποιος εποπτεύει;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………..
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
….
21. Υπάρχει φύλακας ή επιστάτης;
- Ναι □
- ‘Οχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
22. Υπάρχει πρόσβαση του σχολείου σε αρµόδιες δηµόσιες υπηρεσίες ψυχολογικής και/ή
κοινωνικής υποστήριξης;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
22.1. Αν ΝΑΙ, έχετε χρησιµοποιήσει εσείς τις υπηρεσίες ψυχολόγου ή κοινωνικού
λειτουργού για κάποιο παιδί το προηγούµενο σχολικό έτος;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
22.2. Αν ΟΧΙ, δηλαδή δεν υπάρχει πρόσβαση σε ψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό, έτυχε
να χρειαστείτε υπηρεσίες ψυχολόγου για κάποιο παιδί το προηγούµενο σχολικό έτος;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
9
23. Το σχολείο σας συνεργάζεται (αν χρειαστεί), σε περίπτωση µαθητών που
αντιµετωπίζουν προβλήµατα, µε κάποια ανώτερη αρχή ή δηµόσιο φορέα, λ.χ. το
Υπουργείο Παιδείας, την Υπηρεσία Επιµελητών Ανηλίκων, το Συνήγορο του Πολίτη (Κύκλο
∆ικαιωµάτων του Παιδιού), το ∆ικαστήριο Ανηλίκων, για να πάρουν σχετικές συµβουλές ή
βοήθεια όταν αντιµετωπίζουν προβλήµατα συµπεριφοράς και ιδίως επιθετικότητας;
- Ναι □
- Όχι □
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
23.1. Αν ΝΑΙ, µε ποιο φορέα ή µε ποιους φορείςσυνεργαστήκατε;
- την προϊστάµενη αρχή (διευθυντή, γυµνασιάρχη κλπ) □
- το Υπουργείο Παιδείας □
- την Υπηρεσία Επιµελητών Ανηλίκων □
- το Συνήγορο του Πολίτη (Κύκλο ∆ικαιωµάτων του Παιδιού) □
- την Εισαγγελία □
- άλλο (ποιον;) …………………………………………………………………………
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
23.2. Για τι συµβάν ζητήσατε συνεργασία ή βοήθεια;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
23.3. Αν ΟΧΙ, δηλαδή αν δεν ζητήσατε βοήθεια ή συνεργασία, γιατί δεν ζητήσατε;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………..
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
……………….
24. Πώς, κατά τη γνώµη σας, θα βελτιώνονταν οι σχέσεις µεταξύ των µαθητών στα
σχολεία της χώρας µας;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
……..
10
24.1. Εσείς τι µέτρα παίρνετε για τη βελτίωση των σχέσεων των µαθητών;
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………
- ∆εν γνωρίζω / ∆εν απαντώ □
………….
Συµπληρώστε ό,τι άλλο νοµίζετε ότι θα ήταν χρήσιµο σε αυτή µας την προσπάθεια.
…………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………….
……………
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΑΣ

Πόνος, απορία, οργή για την εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό. Μια κατάθεση ψυχής σε τρεις χειρόγραφες σελίδες γραμμένες από το χέρι μιας μαθήτριας της Γ’ Λυκείου της Σχολής Μωραΐτη, εκεί όπου φοίτησε για κάποια χρόνια ο 15χρονος. Είχαν διαγώνισμα χθες το πρωί στο τμήμα της, στα Μαθηματικά. Λίγο αργότερα εκείνη παρέδωσε την κόλλα της. Τρεις σελίδες χωρίς αριθμούς και εξισώσεις, γεμάτη από λέξεις, συναισθήματα και σκέψεις για όλα αυτά που έγιναν τις τελευταίες δυο ημέρες. Αποσπάσματα δημοσιεύει σήμερα η «Ε»:
«Οχι, δεν διάβασα. Και ούτε θα είχα την ενέργεια να γράψω. Τα ίδια γυρνάνε στο μυαλό μου ξανά και ξανά. Πάνε πάνω από 24 ώρες που σκέφτομαι το ίδιο πράγμα. 15 χρονών, Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Το είδαν οι κολλητές μου. Στη Μεσολογγίου. Τον ήξερα μόνο φατσικά. Ηξερα τους κολλητούς του όμως…

…Εγώ δεν ήμουν εκεί. Είχα πάει Ψυρρή. Ηξερα ότι οι άλλες ήταν Εξάρχεια. Κανείς δεν είχε βγει από την υπόλοιπη παρέα. Ισως κάτι να ήξεραν παραπάνω. Ούτε εγώ ήθελα να πάω Εξάρχεια. Είπα “θα περάσω μετά”. Η Α… βρέθηκε στον δρόμο μου και ήρθε και μου ‘πε “15 χρονών παιδί νεκρό στη Μεσολογγίου”. Ο νους μου πήγε στους δυο Ν…, είναι οι μικρότεροι εκεί πέρα. Για τρεις ώρες μετά ζήτημα να έβγαλα δέκα κουβέντες. “Ποιος είναι;”, “Πώς είναι η φάτσα του;”, “Είναι ο αδελφός του Τ…;”, “Δεν πιστεύω να ‘ναι ο Ν…”. Τα τηλέφωνα βάραγαν όλο το βράδυ από παντού. Κλείσαν τα Εξάρχεια. Τα κορίτσια ήταν ακόμα εκεί. Και εγώ δεν ήμουνα κοντά τους. Γιατί δεν ήμουν κοντά τους; Δεν ήθελα να το δούνε αυτό. Δεν ήθελα να τους σημαδέψει μια τέτοια εικόνα. Μακάρι να μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια στις φρίκες, να μην αφήνουμε τον άλλον να βλέπει, για να μην βλέπει εφιάλτες. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς. Πρέπει να αντιμετωπίζουμε το διεστραμμένο ύφος του κάθε τέρατος. Ακουγα. Ακουγα για το υπόλοιπο βράδυ, τα κρατούσα μέσα μου δεν έλεγα τίποτα. Σοκ. Επαιρνα τα κορίτσια τηλέφωνο. Μου έλεγαν τι έγινε: “Πριν 10 λεπτά σε αυτό το σημείο καθόμασταν. Εσκασε ένα περιπολικό και άρχισε το παιδί να το κοροϊδεύει. Ο μπάτσος μετά από φωνές σημάδεψε από ενάμιση μέτρο απόσταση. Τρεις σφαίρες. Μία τον πέτυχε στην καρδιά. Κοίταξε επάνω και σωριάστηκε πίσω. Λίγο ακόμα κατάφερε να αναπνεύσει. Μετά; Ασθενοφόρα, Λιποθυμίες. Η Κ… έπαθε κρίση πανικού. Η Τ… έκλαιγε, οι άλλες δύο… σοκ. Και στον αέρα να κυκλοφορούν οι λέξεις: Πέθανε - Παιδί - μίσος - οργή - μα είναι νεκρός - Πέθανε σας λέω - εκδίκηση. Μετά καπνός. Σπάστε τα ΟΛΑ. Σπάστε, σπάστε να γίνει η Αθήνα μαύρη σ’ ένα βράδυ. Να μην υπάρχει τίποτα αύριο. Να ξεκινήσουν όλα από το μηδέν. Πώς τόλμησε ο δολοφόνος, πώς το σκέφτηκε; Εχει χρέος να αυτοκτονήσει. Να πεθάνει με τον χειρότερο τρόπο. Να ζήσει μια ζωή μέσα από τύψεις, τη χειρότερη ζωή. Να αυτοκτονήσει. Για αυτούς που το είδαν, για τους κολλητούς του, για την οικογένειά του. Να αυτοκτονήσει αυτός και κάθε άλλος μαλάκας που μας θέλει νεκρούς. ΜΙΑ ΜΑΣ ΘΕΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ; ΕΜΕΙΣ 10! ΕΚΔΙΚΗΣΗ! ΟΛΑ ΕΔΩ ΘΑ ΦΑΝΟΥΝ. Κανένας από σας δεν θέλω να έχει το θράσος να με κοιτάξει στα μάτια. Μην μου μιλήσει κανένας σας. Την ασφάλειά μου πλέον εξασφαλίζουν μόνο οι φίλοι μου και αυτοί που θεωρώ οικογένεια…

…Με αυτή τη σκέψη κοιμήθηκα… Ξύπνησα 8. Δεν ήμουν σίγουρη για το τι συνέβαινε αλλά σηκώθηκα πήγα… κάπως μηχανικά. Βρήκα τις άλλες. Το ξέραμε όλες. Τίποτα πλέον δεν είναι ίδιο. Ούτε σε μας ούτε στον κόσμο. Δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να κλάψει ούτε να συνειδητοποιήσει τι γινόταν. Κάθισα μαζί τους.

Είδα τον Ν… τον κολλητό του. Σηκώθηκα. Τον αγκάλιασα. Δεν είπαμε τίποτε άλλο. Τον έσφιξα και με έσφιξε. Τα μάτια του ήταν πρησμένα. Γιατί Ν… μου να το έχεις δει αυτό; Το πιο σκληρό πράγμα στον κόσμο. Εσπασα. Ας καιγόταν όλη η Αθήνα, ας γινόντουσαν όλα μαύρα, δεν με νοιάζει. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοια πρόσωπα. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοιες σκέψεις. Η πορεία ξεκινά. Αποφασίζουμε να πάμε μαζί με την Ρ…

…Δεν άργησαν οι ηλίθιοι να ρίξουν χημικά. ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ; Τα παιδιά καίγαν, καίγαν, καίγαν. Καπνοί παντού. Και εμείς τρέχαμε. Πατησίων, Αλεξάνδρας, στενά, στενά κι άλλα στενά. Μας κυνηγά διμοιρία. Ποιον κυνηγάς ρε; κάτσε στα αυγά σου! Αυτή η μέρα είναι για τον Αλέξανδρο. Κάνε πίσω επιτέλους…

…Τρέξιμο, τρέξιμο. «Μπαίνουμε μέσα στα Εξάρχεια». Βρήκαμε κάποιους δικούς μας. Και εκεί βρεθήκαμε ξαφνικά. Στο σημείο. Στη Μεσολογγίου και η Ρ… πάγωσε. Και από πίσω να μας ακολουθούν. Ε, όχι και εδώ ρε. Γιατί πατάς εδώ; Την πήρα από το χέρι να την κάνω να τρέξει…

…Μέσα σε όλους τους καπνούς η Ρ… τρέχει πίσω από τους ΜΑΤάδες και ουρλιάζει: “Είμαι 17! Σκοτώστε με! Αντε! Δολοφόνοι”. Ρ…, φύγε έρχονται από στενά. Τρέχει. Η συνέχεια έχει σημασία; Δε νομίζω. Απλά περνάνε οι ίδιες σκέψεις από το μυαλό μου… Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά; Γιατί μας θέλουν νεκρούς; Δεν θέλω να ξαναγίνει αυτό. Πώς θα αντιδράσω; Πώς θα τους κάνω να μετανιώνουν που γεννήθηκαν; Πώς θα κάνω τον κόσμο να καταλάβει; Γιατί με θέλουν νεκρή; Εκεί ήταν που γύρισα σπίτι. Και η μόνη ασφάλεια ήταν η αγκαλιά της μάνας μου. Και έκλαιγα, έκλαιγα μέχρι σήμερα. Ασε με τώρα μη μου μιλάς. Τίποτα δεν είναι ίδιο, απλά άσε με να κλάψω. Και μη με κοιτάξεις στα μάτια γιατί η θλίψη μου θα γίνει οργή».