Γιορτή στο 54 Γυμνάσιο Αθήνας δεν είναι γιορτή χωρίς τη συμμετοχή του μουσικού κ. Λιαπάτη. Το θυμάμαι από την εποχή που πήγαινε η Ειρήνη στο ίδιο γυμνάσιο πριν 15 χρόνια. Τραγούδια εποχής, μπουζούκια ανάμεσα σε μερικά ποιήματα ή ιστορικές αφηγήσεις, όλες οι γιορτές δε λένε τίποτα αν δεν έχουν μέσα του και ολίγον Λιαπάτη.
Ο Θεός να τον έχει καλά γιατί αν κάποτε μας λείψει δεν ξέρω πώς θα κάνουμε τις γιορτές στα σχολείο…
Εντάξει, δεν είναι και τόσο τρομερό αλλά μια και θα το κάνουν όλοι οι άλλοι καλό είναι να προσαρμοστούμε κι εμείς για να έχουμε ένα κοινό σημείο αναφοράς στο χρόνο. Απόψε τα ξημερώματα περνάμε στη χειμερινή ώρα και θα κοιμηθούμε (όσοι τους αρέσει ο ύπνος…) μία επιπλέον ώρα.
Αλλάζει το σκηνικό σιγά σιγά γύρω μας. Χειμωνιάζει. Έχουμε πολλές ενδείξεις γι’ αυτό. Είναι και ο καιρός έξω… Μια “μαυρίλα” άλλο πράγμα…
Τελικά ήταν πολύ καλή η σκέψη να φέρουμε στο σχολείο μας τον γιατρό κ. Καλομοίρη να μας μιλήσει για τη γρίπη. Μας ηρέμησε, μας καθησύχασε, μας έπεισε ότι είναι θέμα των ΜΜΕ αυτή η διόγκωση που βλέπουμε καθημερινά στο θέμα της γρίπης των χοίρων. Στο κάτω κάτω μέχρι σήμερα δεν έχουμε και κάτι το διαφορετικό.
Βεβαίως η ανάδειξή της σε πανδημία θα πρέπει να μας κάνει πιο προσεκτικούς, να παίρνουμε και μεις και τα παιδιά μας στοιχειώδη μέτρα προστασίας. Να πλένουμε τα χέρια μας, να αερίζουμε τους χώρους που κινούμαστε. Να πάμε στο γιατρό αν έχουμε συμπτώματα γρίπης μας ανησυχούν. Εκείνος θα αποφασίσει αν χρειάζεται να πάμε στο νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις ή αν πρόκειται για ένα κοινό κρυολόγημα που θέλει λίγο χρόνο μέχρι να συνέλθει οργανισμός μας.
Για την ώρα, πάντως, σύστησε ψυχραιμία. “δεν χρειάζεται να τρελαινόμαστε επειδή το είπε η τηλεόραση. Άνθρωποι άσχετοι είναι που απλά σπέρνουν τον πανικό. Ηθελημένα ή αθέλητα.
Σας καθησυχάζω, είπε, απολύτως και υπεύθυνα. Όπως είπα και πριν η συμπεριφορά της γρίπης είναι όπως όλα τα γριπώδη περιστατικά. Χτυπά τις ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού. Αυτοί και πρέπει να εμβολιαστούν. Κανείς άλλος δεν κινδυνεύει. Σε ότι αφορά το σχολείο χρειάζεται προσοχή. Αλλά όχι φόβος.
Συμπτώματα υψηλού πυρετού, πόνοι και αδυναμία είναι συμπτώματα γρίπης. Αν διαπιστώσουμε κάτι τέτοιο πρέπει άμεσα να πάμε στο γιατρό. Αυτό μπορεί να κρατήσει τρεις με τέσσερις μέρες.
Μια παρενέργεια της γρίπης είναι η πνευμονία. Εκεί χρειάζεται αντιβίωση και θεραπεία. Λέω προς τους καθηγητές να μην έχουν κανένα πανικό. Να μη φτάνουν σε ακρότητες. Να είναι λίγο πιο ανεκτικοί. Γιατί υπάρχει και η φοβία και ενδεχομένως να υπάρξει και μια υπερβολή.
Οι γονείς ρωτούν, θέλουν να μάθουν: Κατά πόσο είναι ασφαλές το να κάνεις εμβόλιο και πού μπορεί να πιστοποιηθεί ότι υπάρχει πρόβλημα;
Ο γιατρός είναι ο μόνος που θα κρίνει και θα στείλει το παιδί στο νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις. Σε ότι αφορά το εμβόλιο. Στη Γαλλία και στη Σουηδία απαγορεύτηκε. Εγώ δεν θα το κάνω, ούτε και στα παιδιά μου.
Πάντως αποδείχθηκε πολύ καλή η πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων να οργανώσει τη συζήτηση. Κινήθηκε σε πολύ καλά πλαίσια σε αντίθεση με τη συζήτηση για τη βία και την παραβατικότητα έξω από τα σχολεία όπου έγινε αμέσως μετά μέσα σε ένα μικρό πανδαιμόνιο καθώς προσπαθούσαν όλοι να πουν τη γνώμη τους και την άποψή τους χωρίς να αφήνουν τον προηγούμενο συνομιλητή να ολοκληρώσει… Αλλά γι’ αυτά περισσότερα αύριο…
Επειδή πήρα κάποια μηνύματα αγωνίας από γονείς, δικαιολογημένα οπωσδήποτε, για την προηγούμενη ανάρτηση, πρέπει να τονίσω ότι τέτοια φαινόμενα βίας στα σχολεία δεν εμφανίστηκαν τώρα. Υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν όσο το σ΄λυστημα επιτρέπει να ανθεί η βία πάνω ανίσχυρους μαθητές.
Συνήθως πρόκειται για εξωσχολικά στοιχεία που τη στήνουν σε δρόμους κοντά στο σχολείο των ώρα που σχολούν τα παιδιά το μεσημέρι. Εκεί είναι που χρειάζεται η δική μας καθοδήγηση:
Να μη φεύγουν μάνα τους από το σχολείο, να μην είναι προκλητικά με τα κινητά τους τηλέφωνα (εντάξει, το ξέρω ότι απαγορεύονται αλλά οι περισσότεροι μαθητές έχουν) να μιλάνε αν τους προκύψει κάτι.
Θεωρώ αυτονόητο ότι η αστυνομία πρέπει να λάβει μέτρα για να αισθανόμαστε όλοι πιο ασφαλείς…
Τώρα θα μου πείτε, μέρες που είναι, τα σχολεία έκλεισαν για να γίνουν εκλογικά κέντρα, όμως από την Τρίτη θα ξανανοίξουν κι εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, πέρα από την αγωνία για την γρίπη των χοίρων.
Είναι η βία στο χώρο έξω από το σχολείο. Τα μεσημέρια που σχολούν τα παιδιά συμβαίνει το κακό. Τι χρειάζεται δηλαδή για να νιώθουν ασφαλή; Ήδη, όπως έφτασε στα αυτιά μελών του Δ. Σ. Του Συλλόγου Γονέων είχαμε δύο κρούσματα όπου “συμμορίες” χτύπησαν μαθητές μας για να τους πάρουν χρήματα ή τα κινητά τους. Υποθέτουμε πως για τα περιστατικά έχει ενημερωθεί η διεύθυνση και η αστυνομία.
Διότι κάτι τέτοια πρέπει να λέγονται. Να μην τα κρατάμε κρυφά. Και να μιλάμε με τα παιδιά μας για το πώς να αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις ψύχραιμα. Δεν έχουμε καμιά ψευδαίσθηση ότι εδώ είναι ο παράδεισος, αλλά όχι κι έτσι. Όχι και να φοβόμαστε να στείλουμε τα παιδιά μας σχολείο…
