Διάλογος στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών

Έπρεπε να το περιμένουμε. Χρειάζονται περισσότερη προσοχή όσοι διαχειρίζονται θεσμικά όργανα, όπως είναι ο Σύλλογος Γονέων του 54 Γυμνασίου. Ήρθαμε εδώ την προηγούμενη Παρασκευή ύστερα από πρόσκληση του Συλλόγου και διαπιστώσαμε ότι είχα χειριστεί το θέμα με… απίστευτη ελαφρότητα.

Χωρίς να δουν αν υπήρχε απαρτία (που δεν υπήρχε…) και χωρίς να βγάλουν ένα προεδρείο που θα συντόνιζε τη συζήτηση η απερχόμενη διοίκηση ξεκίνησε τον απολογισμό της. Πρώτος ο πρόεδρος. «Ήταν είπε, δύο εποικοδομητικές χρονιές. Την πρώτη χρονιά χειριστήκαμε το θέμα των καταλήψεων. Ήρθαμε σε επαφή με εκδοτικούς οίκους και φέραμε βιβλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου, είχαμε συνεργασία με το σύλλογο των καθηγητών. Τη δεύτερη χρονιά όλα ήταν καλύτερα, μας ήξεραν ήδη και μας αντιμετώπισαν καλά γιατί ήμασταν ενωμένοι. Μια απόπειρα κατάληψης αντιμετωπίστηκε εν τη γεννέση της…»

Η ταμίας του Συλλόγου κ. Καλφάογλου είπε ότι «δεν κάναμε νυχτερινές εκδηλώσεις στο σχολείο, εννοώντας το ετήσιο πάρτι των παιδιών, εκτός από την πρώτη χρονιά. Το μόνο έσοδό μας ήταν οι εισφορές των γονέων. Κόψαμε πίτα σε όλα τα τμήματα. Φέραμε γιατρό διατροφολόγο να μιλήσει στα παιδιά για την παχυσαρκία και σχεδιάζουμε να φέρουμε και ψυχολόγο για τους γονείς». Καμιά αναφορά σε οικονομικά στοιχεία όπως θα περίμενε κανείς από τον ταμία…

Η κ. Σπανοπούλου, μέλος της διοίκησης αναφέρθηκε στην «πολύ σπουδαία συνεργασία και στη μεγάλη βοήθεια που πρόσφερε ο Δήμος Αθηναίων και συγκεκριμένα ο κ. Τεντόμας». Και κατέληξε «το σχολείο μας είναι το καλύτερο».

Ο κ. Κούτσουπας γραμματέας του απερχόμενου Δ. Σ. Είπε ότι «προσπαθήσαμε να μη στεναχωρήσουμε τους γονείς, να μην αφήσουμε να γίνουν καταλήψεις για μικρής σημασίας ζητήματα. Προσπαθήσαμε να λύσουμε προβλήματα για να βοηθήσουμε το σχολείο, Θέλω απλά να μου δηλώσετε υποψηφιότητες για τα όργανα διοίκησης».

Πήρα το λόγο και τους είπα κομψά πώς δεν γίνεται έτσι μια γενική συνέλευση ούτε οι εκλογές μ’ αυτό τον τρόπο. Ύστερα πήρε το λόγο ο πρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων κ. Στασινόπουλος ο οποίος και αναφέρθηκε στα διαδικαστικά ζητήματα που ωστόσο έχουν σπουδαία σημασία.

Ακολούθησε διεξοδική συζήτηση πάνω στο ζήτημα. Αποφασίστηκε να γίνει νέα Γενική Συνέλευση την ερχόμενη εβδομάδα, ξανά Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου στις 6,30 μ.μ. εκεί να εκλεγεί Εφορευτική Επιτροπή που θα έχει και την ευθύνη των εκλογών. Θα μαζέψει υποψηφιότητες και θα ορίσει ημερομηνία εκλογών η οποία καλό θα ήταν να γίνει την ημέρα που θα πάρουν βαθμούς τα παιδιά μας.

Η συζήτηση, δύο ώρες μετά, ολοκληρώθηκε με το κεντρικό βάρος να πέφτει στα διαδικαστικά θέματα. Μερικοί το είδαν πολύ ελαφρά θέμα. Άλλοι διαπίστωσαν πως χρειάζεται πιο υπεύθυνος χειρισμός σε τέτοια σημαντικά ζητήματα…

Σήμερα Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008 ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 54 Γυμνασίου Αθηνών στις 6 μ.μ. το απόγευμα οργανώνει Γενική Συνέλευση στο σχολείο.
Στην ανακοίνωση που μοίρασε έγκαιρα στους γονείς, μέσω των παιδιών, αναφέρει ότι εκεί θα γίνει:
- Απολογισμός έργου του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου.
- Διενέργεια εκλογών στις 5/12/2008 με κάλπη ανοιχτή από τις 9 π.μ. έως τις 5 μ.μ.
- Δηλώσεις υποψηφιότητας για Διοικητικό Συμβούλιο, Εκπρόσωποι στη 202 Σχολική Επιτροπή, Εκπρόσωποι Ένωση Συλλόγων Γονέων του 4ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων, Εξελεγκτική Επιτροπή.
Να πάμε όλοι οι γονείς. Μας φορά άμεσα η στήριξη του Συλλόγου.

Πιο αποφασιστικά προώθηση της κατάρτισης σε όλες τις βαθμίδες αποφάσισαν οι υπουργοί Παιδείας στο άτυπο συμβούλιό τους

Ακόμα στενότερη σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με την αγορά αποφάσισαν οι υπουργοί Παιδείας της ΕΕ στο άτυπο συμβούλιο που έγινε στις 25 και 26 Νοέμβρη στο Μπορντό. Στο «ανακοινωθέν του Μπορντό» που προέκυψε από τη συνάντηση, υπογραμμίζεται περισσότερες από μία φορές η ανάγκη σύνδεσης της εκπαίδευσης με τις επιχειρήσεις, τους «κοινωνικούς εταίρους», οι οποίοι άλλωστε είναι και οι μεγάλοι κερδισμένοι από το συγκεκριμένο μοντέλο της διά βίου εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Οι υπουργοί Παιδείας εκτιμούν ανάμεσα σε άλλα ότι «η κρίση που απλώνεται σε όλη την οικονομία θα έχει συνέπειες στην απασχόληση. Πιθανόν να αυξηθούν τα ποσοστά ανεργίας. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ενθαρρυνθεί η επένδυση στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση». Η έμφαση στην επαγγελματική κατάρτιση και κυρίως στο να γίνει αυτή «ελκυστική» καθώς ο λαός γνωρίζει ότι δεν αποτελεί ούτε πραγματική μόρφωση ούτε εξασφαλίζει επαγγελματική προοπτική, συνδέεται με τις νέες ανάγκες της παραγωγής που απαιτεί λιγότερους υψηλά ειδικευμένους και περισσότερους καταρτισμένους σύμφωνα με τις εφήμερες ανάγκες της αγοράς στους οποίους βέβαια δεν εξασφαλίζεται η απασχόληση με δικαιώματα, αλλά αποτελούν δεξαμενή άντλησης ευέλικτων «απασχολήσιμων». Η λογική αυτή αποτυπώνεται και στο ανακοινωθέν όπου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Το 2020, περίπου το 31,5% των ευρωπαϊκών θέσεων εργασίας θα απαιτούν προσόντα ανώτατης εκπαίδευσης και το 50% των θέσεων εργασίας θα απαιτούν ανώτερη δευτεροβάθμια ή μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (και ιδιαίτερα επαγγελματικά προσόντα)». Σε άλλο σημείο, αναφέρεται ότι «μεταξύ 2006 και 2020, η αγορά εργασίας θα χρειαστεί τους διπλάσιους ανθρώπους με προσόντα μεσαίου επιπέδου από ό,τι με προσόντα ανώτατου επιπέδου, προκειμένου να αντικαταστήσουν αυτούς που συνταξιοδοτούνται ή αφήνουν για άλλους λόγους την εργασία».

Οι ανάγκες αυτές των μονοπωλίων δεν …καταλαβαίνουν από πτυχία με αξία, σπουδές με επιστημονικό αντικείμενο, δικαίωμα στη δουλειά αλλά ένα συνονθύλευμα πτυχίων, καταρτίσεων, εμπειριών. Οι υπουργοί Παιδείας σημειώνουν ότι «θα πρέπει να αναπτυχθούν εξατομικευμένα μονοπάτια, που θα συνδέουν την αρχική και συνεχιζόμενη κατάρτιση, θα αποτιμούν όλες τις μορφές μάθησης: τυπική, άτυπη, μη τυπική». Ειδικά για την ανώτατη εκπαίδευση, στο πλαίσιο της συνάντησης παρουσιάστηκε η «Χάρτα των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων για τη διά βίου μάθηση», που εκπονήθηκε από την Ενωση Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων. «Στόχος της είναι να υποστηρίξει τα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια στο να αναπτύξουν τον ιδιαίτερο ρόλο τους ως ιδρύματα διά βίου μάθησης, που είναι κεντρικός πυλώνας της Ευρώπης της γνώσης», όπως αναφέρεται. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο να ενθαρρυνθούν τα πανεπιστήμια να διοργανώνουν προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης για ενήλικες, ενώ συνολικά το ζητούμενο για το μεγάλο κεφάλαιο - όπως αποτυπώνεται και στα ντοκουμέντα της συνάντησης των υπουργών - είναι να ενσωματωθεί το πνεύμα της διά βίου μάθησης στη στρατηγική των πανεπιστημίων. Η στρατηγική αυτή δεν είναι άσχετη με τις αναδιαρθρώσεις στην ανώτατη εκπαίδευση, αφού έχουν κοινό στόχο: Την υποβάθμιση των σπουδών, την απαξίωση των πτυχίων, την ένταξη των πανεπιστημίων και σε ό,τι αφορά τη λειτουργία τους και στο περιεχόμενο των σπουδών, στη λογική της «ανταγωνιστικότητας».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 29/11/2008

 

Από το σχολικό έτος 2006-’07, στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού των Προγραμμάτων Σπουδών (Π.Σ.), διδάσκονται στους μαθητές και των τριών τάξεων του Γυμνασίου¹, σε όλα τα φιλολογικά μαθήματα, περί τα 20 νέα εγχειρίδια, συνοδευόμενα από αντίστοιχα βιβλία του εκπαιδευτικού και ποικίλο βοηθητικό υλικό (τετράδια εργασιών, λογισμικό, CD κλπ.). Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η φιλοσοφία δόμησης νέων Αναλυτικών Π.Σ. εκτείνεται μόνο στο πεδίο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο)· στο Λύκειο τα διδακτικά βιβλία (δ.β.) παραμένουν τα ίδια, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως το δ.β. της Ιστορίας Γ΄ τάξης Γενικού Λυκείου.

Από τα δ.β. του Γυμνασίου τα εννέα καλύπτουν το χώρο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και Γραμματείας, έξι δ.β. καλύπτουν το χώρο της Νεοελληνικής Γλώσσας και Γραμματείας και τέσσερα την Ιστορία. Υπάρχουν ακόμη πέντε βιβλία αναφοράς, διαταξικά. Υπολείπονται ακόμη τρία εγχειρίδια που θα κυκλοφορήσουν από την επόμενη σχολική χρονιά, ήτοι Ομηρικά έπη: Οδύσσεια, Α΄ τάξη, Ανθολόγιο Φιλοσοφικών Κειμένων, Γ΄ τάξη και Γραμματική ΑΕ Γλώσσας.

Πρέπει να επισημάνουμε ότι, στο διάστημα της τελευταίας εικοσαετίας, έγιναν σημαντικές αλλαγές και βελτιώσεις στα διδακτικά βιβλία της Δ.Ε., που αντικατέστησαν τα παλαιότερα σχολικά εγχειρίδια· τα βιβλία αυτά, που κυριάρχησαν στον εκπαιδευτικό χώρο ως το 1974, μολονότι ήταν αυστηρά δομημένα ως προς τη μορφή, ήταν απρόσφορα διδακτικά ως προς τη γλώσσα και τη μέθοδο, αντιδιαλεκτικά και δογματικά εν πολλοίς, ενισχύοντας περισσότερο το πνεύμα του εγκυκλοπαιδισμού και της διδακτικής μονομέρειας.

Η εισαγωγή νέων δ.β., που συστοιχεί με την εκπαιδευτική πολιτική και τη μορφή της παρεχόμενης εκπαίδευση, αποτελώντας το τελικό στάδιο ενός ευρύτερου εκπαιδευτικού σχεδιασμού, ήταν αναγκαία, αν και ορισμένα είχαν αναθεωρηθεί πρόσφατα· τα δ.β. πρέπει να αλλάζουν σε τακτά χρονικά διαστήματα, να προσαρμόζονται στις επιστημονικές εξελίξεις και τις κοινωνικές απαιτήσεις της εποχής καθώς και στα ποικίλα κοινωνικοοικονομικά και πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα.

Με βάση το Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών (Ε.Π.Π.Σ.)², που κατήρτισε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (Π.Ι.), διαγράφονται οι αρχές και οι γενικοί σκοποί της Εκπαίδευσης, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, καθώς και οι ειδικοί σκοποί και στόχοι διδασκαλίας κάθε γνωστικού αντικειμένου, για κάθε τάξη και μορφή σχολείου. Με το νέο πλαίσιο αναμορφώνεται ριζικά το περιεχόμενο των Π.Σ. στα γνωστικά πεδία της Ελληνικής Γλώσσας, ώστε αυτά να συντελέσουν σημαντικά στην αναβάθμιση της λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος και στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης που παρέχεται στους μαθητές. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών καθορίζει τους άξονες περιεχομένου κάθε μαθήματος και σχεδιάζει τον τρόπο και μέθοδο διδασκαλίας στη διαδικασία της αξιολόγησης· ως προς τη φιλοσοφία του, βασίζεται κατεξοχήν στην ελληνική παιδεία, ενώ, παράλληλα, απηχεί τις σύγχρονες τάσεις της ελληνικής, ευρωπαϊκής και διεθνούς πρακτικής σε ό,τι αφορά την επιστήμη και την εκπαίδευση.

Για την επίτευξη των αρχών αυτών εκδόθηκαν τα νέα δ.β., για όλα τα γνωστικά αντικείμενα του Γυμνασίου, ενώ για τα αντίστοιχα του Λυκείου δεν έχει αρχίσει ακόμη – όπως προαναφέραμε – η διαδικασία αναμόρφωσης και ανανέωσης του περιεχομένου σπουδών.

Τα καινούρια εγχειρίδια, που η συγγραφή τους προκηρύχθηκε το 2003 από το Π.Ι., συντάχθηκαν με βάση τα ανανεωμένα αυτά Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών (Α.Π.Σ.), γνωστά ως Διαθεματικά Πλαίσια Προγραμμάτων Σπουδών (Δ.Π.Π.Σ.)³ και το Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών (Ε.Π.Π.Σ.), με συγκεκριμένες προδιαγραφές, ως προς τα επιστημονικά, παιδαγωγικά και τεχνικά χαρακτηριστικά τους, και αξιολογήθηκαν, ως δείγματα και στο σύνολό τους, από τριμελείς επιτροπές κρίσης, με γνώση και εμπειρία της εκπαιδευτικής πραγματικότητας (Πανεπιστημιακός, Σχολικός Σύμβουλος, Εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης).

Τα νέα Α.Π.Σ. διέπονται από κοινές αρχές, υπηρετούν ένα νέο εκπαιδευτικό προσανατολισμό και υιοθετούν την αρχή της διαθεματικότητας, την  ολιστική δηλ. προσέγγιση της γνώσης, με τη μέθοδο των σχεδίων εργασίας (project), ως φιλοσοφία δόμησης των σύγχρονων Π.Σ.

Τα νέα δ.β. είναι όλα ομοιόμορφα και καλαίσθητα, με πλούσιο υποστηρικτικό υλικό (κειμενικό και εικονιστικό), ευσύνοπτα και πολυτροπικά, ενδιαφέροντα ως προς την ποιότητά τους, αν και κάποια διακρίνονται για τη γλωσσική τους δυσκαμψία και τη δυσχέρεια διδακτικής τους προσπέλασης, ιδιαίτερα από μαθητές της Α΄ Γυμνασίου.

Η Π.Ε.Φ. οργάνωσε το 2006 το ετήσιο συνέδριό της, στην Αθήνα, με θέμα: Αναλυτικά Προγράμματα και διδακτικά βιβλία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου εξετάσθηκαν όλες οι πτυχές του θέματος. Τα συμπεράσματα έχουν δημοσιευθεί σε ειδική έκδοση των Πρακτικών⁴ της ΠΕΦ· παράλληλα, η ΟΛΜΕ οργάνωσε τον Μάιο του 2008, με την επιστημονική στήριξη του ΚΕΜΕΤΕ, το 8^ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο, στα Χανιά, με θέμα: Σχολικά Προγράμματα και βιβλία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση⁵. Η ΠΕΦ συμμετείχε με εκπροσώπους της και εξέθεσε τις απόψεις της.

Επιμέρους επισημάνσεις για τα νέα δ.β.

α. Ειδικότερα: για τα δ.β. της ΑΕΓραμματείας⁶. Κατ’ αρχάς, η συρρίκνωση των ωρών διδασκαλίας της ΑΕΓρ. από μετάφραση είχε ως αποτέλεσμα την απεμπόληση αξιόλογων κειμένων της ΑΕΓ (διδακτικό έπος – λυρικοί ποιητές – ιστορικοί συγγραφείς – ρητορικά κείμενα). Βασικό, εξ άλλου, μειονέκτημα, σε σχέση με το παρελθόν, είναι η αποσπασματική διδασκαλία των ομηρικών επών: τέσσερις μόνο ραψωδίες ολόκληρες της Οδύσσειας (α, ε, ζ, θ) και αποσπάσματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, από άλλες 14, ενώ οι υπόλοιπες καλύπτονται από περιληπτικές αναδιηγήσεις. Μεγαλύτερο, ακόμη, είναι το έλλειμμα στην Ιλιάδα (διδάσκεται μόνο η Α΄ ραψωδία ολόκληρη και αποσπάσματα από 13 άλλες). Έτσι, με τον αποσπασματικό αυτό τρόπο διδασκαλίας, οι μαθητές έχουν ελλιπή γνώση των ομηρικών επών και, επιπρόσθετα, αδυνατούν να μελετήσουν μόνοι τους τα δύο κορυφαία δημιουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αφού μάλιστα η Πολιτεία δεν τους χορηγεί ολόκληρα τα έργα. Αποσπασματική, επίσης, είναι η γνώση των  μαθητών για το μεγάλο έργο του «πατέρα της Ιστορίας» Ηροδότου (σπαράγματα μόνο από τα εννέα βιβλία του αλικαρνασσέα ιστορικού, σε 17 ενότητες). Αμφιλεγόμενη είναι  η χρηστικότητα του Ανθολογίου, Αρχαία Ελλάδα, Ο τόπος και οι άνθρωποι, απαρτιζόμενου από εφτά ενότητες· ενδεχομένως, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, κατά περίπτωση, ως πηγές ή να συμβάλουν επικουρικά στο μάθημα της Ιστορίας, και οι διατιθέμενες ώρες να αφιερωθούν στη διδασκαλία των ρητορικών ή άλλων κειμένων. Η διδασκαλία της δραματικής ποίησης καλύπτει εξ ολοκλήρου το μάθημα της ΑΕΓρ. στην Γ΄ Γυμνασίου και αποτελεί όντως καινοτομία η διδασκαλία της κωμωδίας στη Δ.Ε. Η τωρινή, όμως, διδασκαλία του Αριστοφάνη διατρέχει τον κίνδυνο να υπονομευθεί, αν αφεθεί αποκλειστικά στην προσωπική επιλογή, μεταξύ των δύο έργων (Ελένης και Ορνίθων), ιδιαίτερα από την επόμενη σχολική χρονιά, οπότε προβλέπεται η εισαγωγή των Φιλοσοφικών Κειμένων στο Γυμνάσιο, μέτρο λυσιτελές για τη διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, που διέρχεται δεινή κρίση στο Λύκειο.

Τα δ.β. της ΑΕ Γραμματείας έχουν ενιαία δομή, διαφοροποιούνται όμως, ως προς την έκταση εισαγωγής ενός εκάστου (από 3 έως 12 σελίδες) χωρίς, ωστόσο, με εξαίρεση το βιβλίο εκπαιδευτικού της Ελένης, να γίνεται μνεία για την παραπομπή των μαθητών στα αντίστοιχα κεφάλαια της Ιστορίας της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, ως διαταξικού βιβλίου αναφοράς, που δεν δίνεται, όμως, ως θα έδει, στους μαθητές και των τριών τάξεων.

Τα εγχειρίδια της ΑΕ Γλώσσας, ως προς το περιεχόμενο, συγκροτούν ένα συνονθύλευμα ετερόκλητων κειμένων, που προέρχονται από το ευρύτερο φάσμα της ΑΕΓρ., από τον 6^ο π.Χ. – 6^ο μ.Χ. αιώνα, από διαφορετικούς συγγραφείς, μερικούς σχεδόν άγνωστους ακόμη και σε φιλολόγους, που όχι μόνο παρουσιάζουν ανυπέρβλητες γλωσσικές δυσκολίες, αλλά, επί πλέον, είναι δυσλειτουργικά και αναποτελεσματικά, καθόσον μάλιστα δεν συστοιχούν με τα αντίστοιχα κεφάλαια της Γραμματικής και του Συντακτικού. Οι λεξιλογικοί πίνακες περιέχουν, ενίοτε, λέξεις της αρχαίας ελληνικής αρχαιοπινείς και άγνωστες ακόμη και στους διδάσκοντες, ενώ η εισαγωγή της διδασκαλίας του Ετυμολογικού κρίνεται απρόσφορη για μικρές τάξεις.       β. Τα βιβλία της Νεοελληνικής Γλώσσας⁷ εμπεριέχουν ποικιλία δραστηριοτήτων και κειμένων και ενσωματώνουν, σε γενικές γραμμές, τις νέες γλωσσοδιδακτικές τάσεις, όπως η επικοινωνιακή και κειμενοκεντρική προσέγγιση, οι ειδολογικές τάσεις και λειτουργικές αντιλήψεις μέσα από τα πολυτροπικά κείμενα. Το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίζεται στη δομή των βιβλίων, στην οργάνωση της ύλης και των ασκήσεων που τα καθιστούν δυσλειτουργικά· επιπρόσθετα, λείπουν οι λεξιλογικές ασκήσεις και γενικότερα το λεξιλόγιο, καθώς και ο ικανοποιητικός αριθμός γραμματικοσυντακτικών ασκήσεων μετά από κάθε γραμματικό ή συντακτικό φαινόμενο.

γ. Στα ΚΝΛ η επιλογή των ανθολογούμενων κειμένων, πεζών και ποιητικών, (Α΄ 67, Β΄ 69, Γ΄ 72), αναφέρεται στις Α΄ και Β΄ τάξεις, σε 13 θεματικούς κύκλους, χωρίς να δικαιολογείται η αξιολογική σειρά, ενώ απουσιάζουν κείμενα από τον Μακεδονικό αγώνα, καθώς και οι ενότητες: Το 1940. Η κατοχή. Η αντίσταση. Οι αγώνες των νέων για την ελευθερία, με ανάλογα αντιπροσωπευτικά κείμενα που υπήρχαν στα προηγούμενα εγχειρίδια. Αντίθετα, στην Γ΄ τάξη τα κείμενα αναφέρονται στην εξέλιξη της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας από την αρχή ως τη σύγχρονη εποχή – υποβαθμισμένη η Επτανησιακή Σχολή. Τα περισσότερα κείμενα είναι ενδιαφέροντα και ελκυστικά, υπερτερούν, ενίοτε, τα πεζά έναντι των ποιητικών  (ιδιαίτερα στη Β΄ τάξη), ενώ πολλά ανθολογούνται από την ξένη λογοτεχνία. Η διδασκαλία του μαθήματος⁸, σύμφωνα με τις αρχές σύνταξης των δ.β., οργανώνεται γύρω από τρεις γενικούς άξονες: το διαθεματικό, το διαπολιτισμικό και το διακειμενικό. Τα νέα δ.β. επικρίνονται κυρίως ως προς την επιλογή των συγγραφέων, που είναι σχεδόν οι ίδιοι και στο Ανθολόγιο του Δημοτικού, ενώ καταξιωμένοι συγγραφείς (πεζογράφοι και ποιητές) ελάχιστα εκπροσωπούνται ή απουσιάζουν παντελώς· βέβαια, υπήρχε η δέσμευση στη συντακτική ομάδα ότι δεν έπρεπε να ανθολογηθούν κείμενα που υπήρχαν και στα προηγούμενα εγχειρίδια. Ενστάσεις επίσης διατυπώνονται ως προς τις διαθεματικές ερωτήσεις – εργασίες, στις οποίες, μερικές φορές, ο χώρος της λογοτεχνίας μετατρέπεται σε μάθημα πραγματογνωσίας, εγκυκλοπαιδισμού και λαογραφισμού⁹.

δ. Τα δ.β. της Ιστορίας παρουσιάζουν, σε μικρότερο βαθμό, τα προβλήματα που υπήρχαν στα αντίστοιχα εγχειρίδια του παρελθόντος, δηλ. μεθοδολογικά λάθη, κενά, παραλείψεις¹⁰. Η ύλη είναι ενίοτε συμπυκνωμένη, ώστε να μην μπορεί να λειτουργήσει διδακτικά· το ιστορικό υλικό είναι αποσπασματικό και, ταυτόχρονα, απουσιάζει μια εισαγωγή προσέγγισης του γνωστικού υλικού. Τα νέα βιβλία διαθέτουν γλωσσάριο, αλλού γλωσσάρι (sic), εικονιστικό υλικό και ενδεικτική βιβλιογραφία.

Ως πρώτη επισήμανση αναφέρουμε τη μεγάλη έκταση και επέκταση της ύλης, ιδίως στις Α΄ και Β΄ τάξεις, με αποτέλεσμα την αδυναμία ολοκλήρωσής της, ιδιαίτερα όταν η διδασκαλία του μαθήματος ανατίθεται σε καθηγητές ξένων γλωσσών ή άλλων ειδικοτήτων οι οποίοι μάλιστα δεν διαθέτουν, στον τομέα αυτό, την απαιτούμενη επιστημονική κατάρτιση. Η ΠΕΦ έχει διαμαρτυρηθεί, εντονότατα και κατ’ επανάληψη, ως προς το θέμα αυτό.

Ειδικότερα⁶, στο βιβλίο της Α΄ τάξης, μεθοδολογικό λάθος των συγγραφέων είναι η σοβαρή υποβάθμιση της ρωμαϊκής ιστορίας και του ρωμαϊκού πολιτισμού, ο οποίος μαζί με τον ελληνικό αποτελούν τα θεμέλια του νεότερου ευρωπαϊκού πολιτισμού. Έτσι, η ιστορία του ρωμαϊκού κράτους (509 – 30 π.Χ.) περιλαμβάνεται σε δύο μόνο σελίδες.

Η Μεσαιωνική και Νεότερη Ιστορία (απουσιάζει ο ορισμός Βυζαντινή) της Β΄ τάξης αρχίζει από τους πρώτους αιώνες του Βυζαντίου και φτάνει ως τη Μεσαιωνική Ευρώπη στους νεότερους χρόνους (15-18 αιώνες). Σημαντική έλλειψη είναι η υποβάθμιση της περιόδου της Τουρκοκρατίας, όπου ελάχιστα αναφέρονται για την οργάνωση, τη διοίκηση και την επιβίωση του Ελληνισμού στη διάρκεια τεσσάρων αιώνων (15^ο – 18^ο).

Τέλος, στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία της Γ΄ τάξης, τα κεφάλαια δεν έχουν οργανική ενότητα με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι μαθητές να επεξεργαστούν κριτικά και δημιουργικά το υλικό, οδηγούμενοι σε στείρα απομνημόνευση.

Γενική παρατήρηση για όλα τα νέα δ.β. Η φιλολογική επιμέλεια¹¹ είναι πλημμελής: υπάρχουν, αδικαιολόγητα, πάμπολλα λάθη στίξης, αλλά και λάθη ορθογραφικά, συντακτικά, γλωσσικής έκφρασης και διατύπωσης, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι δεν έγινε ο απαραίτητος συντονισμός από το Π.Ι. και ότι κάθε επιμελητής υιοθετεί την προσωπική του άποψη στο θέμα της γλώσσας, κατά παρέκκλιση των ισχυόντων κανόνων της Γραμματικής και του Συντακτικού. Βέβαια, την αποκλειστική ευθύνη δεν την έχουν οι συγγραφείς, οι οποίοι υποβάλλουν πίνακα λαθών και παραλείψεων, αλλά τελικά ο ΟΕΔΒ δεν προβαίνει στις απαιτούμενες διορθώσεις.

Συνολικές αποτιμήσεις

Τα δ.β. που χρησιμοποιούμε σήμερα είναι αναμφισβήτητα λειτουργικότερα και αρτιότερα· συνδυάζουν πληρότητα και επιστημονικότητα, αν και ανομοιόμορφη γλωσσική έκφραση· απαιτούν, όμως, ένα πολύ καλά προπαιδευμένο μαθητικό δυναμικό και στις δύο βαθμίδες της Δ.Ε., αλλά κυρίως ένα δάσκαλο με υψηλό επίπεδο γενικής παιδείας και κατάρτισης. Ο φιλόλογος καθηγητής ο οποίος είναι υποχρεωμένος να διδάξει και να αξιολογήσει σήμερα περισσότερα του ενός γνωστικά αντικείμενα – που είναι αρκετά δύσκολο να τα κατέχει τέλεια, χωρίς μάλιστα να έχει τη συγκεκριμένη εξειδίκευση και το ανάλογο υποστηρικτικό υλικό -, βρίσκεται σε μεγάλη αμηχανία και δοκιμασία προκειμένου να ανταποκριθεί ικανοποιητικά στις απαιτήσεις. Χρειάζεται, επομένως, ιδιαίτερη επικέντρωση της Πολιτείας στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, που βρίσκεται ακόμη σε σπαργανώδη μορφή, ενημερώνοντάς τους, κυρίως στη διδακτική μεθοδολογία και τον τρόπο αξιολόγησης και στην ουσιαστική αξιοποίηση του διδακτικού βιβλίου, ώστε να γίνει κατάλληλο όργανο μάθησης και πρόσφορο εργαλείο δουλειάς για όλους.

Τα ολιγόωρα ή ολιγοήμερα σεμινάρια που οργανώνονται από τα Περιφερειακά Επιμορφωτικά Κέντρα (Π.Ε.Κ.), παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, δεν μπορούν να βοηθήσουν σφαιρικά και αποτελεσματικά το διδάσκοντα προς την κατεύθυνση αυτή. Εξάλλου, η ετερογένεια του μαθητικού δυναμικού, οι αναφυόμενες μαθησιακές δυσκολίες και το αυξημένο άγχος των διδασκόντων παρακωλύουν αισθητά την ολοκλήρωση της ύλης και στα πιο επιτυχημένα εγχειρίδια, τα οποία, εξαιτίας και τις έκτασής τους, δεν συστοιχούν με τις – ελάχιστες δυστυχώς – διατιθέμενες ώρες διδασκαλίας, που πολλές χάνονται χωρίς να αναπληρώνονται, καθώς και με το επίπεδο αφομοίωσης των μαθητών.

Συμπερασματικά, τα νέα δ.β. του Γυμνασίου, παρά, τις κάποιες ατέλειές τους, είναι, στο σύνολό τους, μεθοδικά και λειτουργικά, και μπορούν να αξιοποιηθούν από τους διδάσκοντες, σύμφωνα με τη φιλοσοφία και το πνεύμα της συγγραφής τους· αναμένεται, όμως, πρωτίστως, και να αξιολογηθούν κατάλληλα, με βάση το ειδικό ερωτηματολόγιο του ΥΠΕΠΘ και του Π.Ι., στο εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό πλαίσιο στο όποιο υλοποιούνται και να επισημανθούν, με κριτική νηφάλια και επιστημονική, τα θετικά και αρνητικά τους σημεία, συγκριτικά και με τα προηγούμενα. Οι απόψεις και οι κάθε είδους προτάσεις των εκπαιδευτικών, οι οποίοι, μαζί με τους μαθητές τους, θα αναμετρηθούν με αυτά στην τάξη, είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη για τη σύνολη αξιολόγηση και βελτίωσή τους.

Παράλληλα¹³, θεωρούμε απαραίτητη και την ουσιαστική συμμετοχή μας, καθώς και όλων των επιστημονικών ενώσεων στη σύνταξη και συγγραφή, με τη διασφάλιση, φυσικά, των απαραίτητων όρων και προϋποθέσεων για την εγκυρότητα και λειτουργικότητα των Α.Π., των διδακτικών βιβλίων, τη συγγραφή και αξιολόγηση από έγκυρους επιστήμονες και, φυσικά, την πιλοτική – πειραματική εφαρμογή, ώστε να γίνεται αξιολόγηση από ένα μέρος της εκπαιδευτικής κοινότητας πριν από την εισαγωγή τους στα σχολεία.

Αναστάσιος Αγγ. Στέφος

Πρόεδρος ΠΕΦ

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1.    Βλ. Φιλολογική, 96 (2006). «Τα νέα διδακτικά βιβλία του Γυμνασίου. Μια πρώτη προσέγγιση» (Κύριο άρθρο).

2.    Βλ. Τεύχος επιμορφωτικού υλικού. ΥΠΕΠΘ και Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Αθήνα 2006.

3.    Βλ. Εύη Μακρή – Μπότσαρη, «Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών και Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών», ό.π. σ.σ. 7-10.

4.    Σεμινάριο 34. Προγράμματα Σπουδών των φιλολογικών μαθημάτων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και νέα διδακτικά βιβλία (Επιμέλεια: Γεωργία Χαριτίδου). Ελληνοεκδοτική, Αθήνα 2007.

5.    Πρβλ. ΟΛΜΕ. Πληροφοριακό Δελτίο, τ. 694 (2007) και 695 (2008).

6.    Βλ. Αναστάσιος Αγγ. Στέφος, «Η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία στο Γυμνάσιο: τα νέα διδακτικά βιβλία». Φιλολογική, 103 (2008), σ.σ. 59-62.

7.    Βλ. Γεωργία Χαριτίδου, «Τα νέα βιβλία Νεοελληνικής Γλώσσας στο Γυμνάσιο», Φιλολογική, ό.π. σ.σ. 62-63.

8.    Βλ. Χριστίνα Βέικου, «Προγράμματα Σπουδών των φιλολογικών μαθημάτων στη Δ.Ε. και τα νέα διδακτικά βιβλία», ό.π. Σεμινάριο 34, σ.σ. 216-219.

9.    Βλ. Γιάννης Παπακώστας, «Από την ποιητικότητα των κειμένων στη διαθεματικότητα». Ή «Πώς μαγειρεύουν το αρνί;» ό.π. Σεμινάριο 34, σ.σ. 91-97.

10.  Βλ. Σπύρος Τουλιάτος, «Το μάθημα της Ιστορίας στο Γυμνάσιο και τα νέα βιβλία», Φιλολογική, 103 (2008), σ.σ. 63-70.

11.  Βλ. Αναστάσιος Αγγ. Στέφος, «Φιλολογική επιμέλεια διδακτικών βιβλίων», Νέα Παιδεία, 124 (2007).

12.  Αξιολόγηση των νέων διδακτικών πακέτων (περιεχόμενο, δομή και οργάνωση, παιδαγωγική και διδακτική καταλληλότητα, αξιολόγηση της μάθησης, παρουσίαση και εικονογράφηση).

13.   Πρβλ. Τα νέα διδακτικά βιβλία. Δύο χρόνια μετά, προβλήματα και προοπτικές (Κύριο άρθρο). Φιλολογική, 102 (2008).

Αντιγραφή από το site του alfaVita.gr

Στις πλάτες…
… εκατομμυρίων νέων, οι κυβερνήσεις (που τρέχουν και χρυσώνουν τραπεζίτες) βρήκαν να κάνουν οικονομίες προτού τους παραδώσουν στις ελεύθερες αγορές: περικοπές στις δαπάνες για την παιδεία, απολύσεις δασκάλων και καθηγητών, περιορισμός μαθημάτων, κατάλυση των εγγυήσεων για την ελεύθερη πρόσβαση όλων των νέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράξενη υπόθεση αυτή η ελευθερία των αγορών. Για να τη χτίσεις, πρέπει πρώτα να γκρεμίσεις την ελευθερία όλων των άλλων.

Στους δρόμους…
… βρίσκονται εδώ και μερικές εβδομάδες οι Ιταλοί καθηγητές και μαθητές, απέναντι σε μια κυβέρνηση που θέλει να παραδώσει τη μόρφωση στις αγορές. Από σήμερα θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και οι Γάλλοι, με μαζικές απεργίες διαρκείας, από το νηπιαγωγείο μέχρι τα πανεπιστήμια, δάσκαλοι και μαθητές, φοιτητές και καθηγητές, σε ένα μεγάλο κίνημα ανυπακοής στην εκπαιδευτική πολιτική του Σαρκοζί. Ένας από αυτούς τους καθηγητές δηλώνει τη δική του ανυπακοή με την παρακάτω επιστολή, που απευθύνεται στην προϊσταμένη του αρχή.

«Κύριε Διευθυντά…
… Σας απευθύνω αυτή την επιστολή επειδή σήμερα πια, συνειδητά, δεν μπορώ να σωπαίνω άλλο. Συνειδητά, αρνούμαι να υπακούσω. Εδώ και ένα χρόνο, στο όνομα κάποιων “απαραίτητων” μεταρρυθμίσεων, έχει αρχίσει μια διαδικασία διάλυσης της Εθνικής Παιδείας η οποία απελπίζει ολοένα και περισσότερο τους διδάσκοντες. Η εκθεμελίωση της Εθνικής Παιδείας είναι μια διαδικασία που δεν μπορώ να την αποδεχτώ χωρίς να αντιδράσω. Σκοπός της επιστολής μου είναι να σας πληροφορήσω πως δεν πρόκειται να συμμετάσχω σε αυτή τη διάλυση. Συνειδητά, αρνούμαι να συναινέσω με την ενεργό συμμετοχή μου ή με τη συνένοχη σιωπή μου στη διάλυση ενός συστήματος που, όσο κι αν είναι ατελές, έχει αποστολή τη μόρφωση και τη μάθηση, προσφέροντας κάθε ευκαιρία σε όλους τους μαθητές αδιακρίτως. Στο τελευταίο βιβλίο του “Παιδαγωγική: το χρέος της αντίστασης”, ο μεγάλος παιδαγωγός Φιλίπ Μεϊριέ γράφει εμπνευσμένος από τον Ρουσσώ: “Έχουμε χρέος να αντισταθούμε. Να αντισταθούμε, ο καθένας από το μετερίζι του και παντού όπου αυτό είναι δυνατόν σε καθετί ταπεινωτικό, δουλοπρεπές και διχαστικό. Για να μεταδώσουμε αυτό που είναι μεγαλειώδες, απελευθερωτικό και ενωτικό. Η παιδαγωγική μας ελευθερία είναι η παιδαγωγική της ελευθερίας”. Απέναντι στους τυχοδιωκτισμούς της νεωτερικότητας, ένας καθηγητής δεν έχει κανένα λόγο να κάνει σκόντο στις φιλοδοξίες του. Το αντίθετο. Απέναντι στη δικτατορία του εφήμερου, πρέπει να εργαστεί για το διαχρονικό. Απέναντι στον κατεστημένο συσχετισμό δυνάμεων, πρέπει να προωθήσει την αναζήτηση της αλήθειας και του κοινού καλού. Για να αντισταθεί στην εμπορευματοποίηση του κόσμου, πρέπει να υπερασπιστεί το μοίρασμα της μόρφωσης σε όλους. Παρακαλώ δεχθείτε, κύριε Διευθυντά, την έκφραση των πιο ειλικρινών αισθημάτων μου. Αλέν Ραφαλό, καθηγητής.

Υστερόγραφο…
… Χρειάζεται δύναμη για να μπορεί κάποιος να κολυμπήσει ενάντια στο ρεύμα. Ας μη φοβάται αυτός μήπως τον πουν περιθωριακό. Γιατί, σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, σύμφωνα με αυτά τα ωραία λόγια του ΖανΛικ Γκοντάρ, “το περιθώριο είναι εκείνο που ορίζει τη σελίδα”».

Του Ρούσσου Βρανά , rvranas@otenet.gr από τα ΝΕΑ της 20/11/2008

Της Στέλλας Πριόβολου

Λόγοι και διάλογοι, σχέδια και νομοσχέδια για την Παιδεία και διδάσκοντες- διδασκόμενοι δεν ξέρουν πού την κεφαλήν κλίνη! Από φέτος όλα τα παιδιά στα νηπιαγωγεία που… δεν διαθέτουμε, διαθέτουμε όμως… ιδιωτικά, και όλοι οι νέοι στα Πανεπιστήμια, όπου βρουν πόρτα ανοικτή… αλλιώς τα ιδιωτικά κολέγια είναι έτοιμα και τους αναμένουν. Και όταν με το καλό πάρουν πτυχίο θα πρέπει να συνεχίσουν τις σπουδές για ένα μεταπτυχιακό ή και διδακτορικό δίπλωμα. Πάνοπλοι, λοιπόν, θα βγουν στην αγορά εργασίας, και καθώς στη χώρα μας τα fast-food ανθούν και οι επιστήμονες αυτοί θα είναι κατά μεγάλο ποσοστό άνεργοι, η θέση ενός βαθύτατα μορφωμένου σερβιτόρου ή ενός «διδάκτορα- delivery» είναι πάντα πρόσφορη! Δυστυχώς δεν πρόκειται για σάτιρα αλλά για θλιβερή πραγματικότητα. Εξάλλου μια πρόσφατη επιστημονική έρευνα της ΓΣΕΕ αποκάλυψε ότι 550.000 νέοι πτυχιούχοι αναζητούν την τύχη τους σε χώρες του εξωτερικού. Πρόκειται για πρωτοφανή μετανάστευση του 21ου αιώνα.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το κακό πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια και να σκεφθούμε κατά τη λαϊκή ρήση «ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε». Ο γιαλός όμως δεν είναι στραβός, γιατί οι νέοι μας είναι εξυπνότατοι και ικανότατοι, όπως αποδεικνύουν οι επιτυχίες τους, όταν βρεθούν σε χώρες του εξωτερικού καλά οργανωμένες και εκπαιδευτικά άρτιες. Άρα, εμείς αρμενίζουμε στραβά!

Η εκπαίδευση των νέων είναι μια διαδικασία στην οποία κάθε στάδιο έχει τη δική του βαρύτητα. Επί χρόνια οι ειδικοί τονίζουν τη σημασία του νηπιαγωγείου για τη σωστή ανάπτυξη των μικρών παιδιών, και επισημαίνουν ότι η παιδεία είναι ενιαία και συνεχής και δεν θα πρέπει να επικεντρωνόμαστε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αδιαφορώντας για τη στοιχειώδη. Επιτέλους αποφασίσαμε να ενδιαφερθούμε και γι΄ αυτή τη βαθμίδα, και αυτό είναι αναμφίβολα θετικό. Όμως, στην οργάνωση θυμίζουμε… ημιτελή συμφωνία, με αποτέλεσμα την παίδεψη γονιών και νηπίων, που από τα πρώτα βήματα της εκπαίδευσής τους αντικρύζουν τη μιζέρια και την ανοργανωσιά.

Στη στοιχειώδη εκπαίδευση, όπου βαδίζουν σφιχταγκαλιασμένα σχολεία και φροντιστήρια, οι μαθητές καταλήγουν οι πιο σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες με δυσανάλογα αποτελέσματα στην απόδοσή τους. Η έλλειψη σωστών δασκάλων, προγραμμάτων σπουδών και βιβλίων αλλά και η έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού βλάπτουν σοβαρά την υγιή ανάπτυξη των νέων. Στη χώρα μας υπάρχει πληθώρα ειδικών επιστημόνων άνεργων, που θα μπορούσαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο σχολείο, καθοδηγώντας τους νέους στην επιλογή της επιστήμης ή της τέχνης που έχουν τη δυνατότητα να ακολουθήσουν. Συνηθέστατο είναι το φαινόμενο, καλοί μαθητές στα μαθήματα και της θεωρητικής και της θετικής κατεύθυνσης να μην ξέρουν τι να επιλέξουν, ή, το χειρότερο, να επιλέγουν με βάση τις δυνατότητες επιτυχίας στα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Αποτέλεσμα είναι συνήθως η χάραξη εσφαλμένης απόφασης ζωής! Κάθε νέος κρύβει μέσα του κάποιες δεξιότητες που με τις κατάλληλες συνθήκες μπορεί να τις αναπτύξει και με μεράκι να αγωνιστεί για να εξελιχθεί και να επιτύχει.

Εκτός, βέβαια, του επαγγελματικού προσανατολισμού αναγκαία είναι η επανεξέταση του προγράμματος σπουδών στο γυμνάσιο και το λύκειο καθώς και η αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστημιακά και τεχνολογικά ιδρύματα. Στην εποχή της έκρηξης της τεχνολογίας η ευρωπαϊκή σχολική εκπαίδευση οφείλει να προσφέρει στους νέους όλα τα απαραίτητα παιδευτικά αγαθά για τη διάπλαση της προσωπικότητάς τους και ένα από τα πρώτα είναι η διδασκαλία κλασικών κειμένων, των οποίων η μορφωτική και παιδευτική αξία είναι παγκόσμια αποδεκτή. Η προσέγγισή τους επιτρέπει στους μαθητές να συνειδητοποιήσουν ότι θεμελιώδες στοιχείο της σύγχρονης ευρωπαϊκής παιδείας αλλά και βάση για τη δημιουργία ενιαίου πολιτισμού της Ε.Ε. αποτελεί η κοινή πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης. Για τους λόγους αυτούς πιστεύω ότι θα πρέπει να επανέλθει ως θέμα στον νέο διάλογο, που αναμένεται για την Παιδεία, η επαναφορά του κλασικού λυκείου, ενός ευρωπαϊκού θεσμού με μακρά παράδοση.

Η Παιδεία στόχο έχει την άνοδο του πνευματικού επιπέδου ενός λαού και είναι η σημαντικότερη κοινωνική αλλά και οικονομική επένδυση. Χρέος επομένως όλων μας είναι η μεγάλη υπέρβαση των πολιτικών αντιθέσεων, αλλά και των ξεπερασμένων θεσμών και νοοτροπιών καθώς και η συστράτευση για τη σύνταξη ενός «κοινωνικού συμβολαίου για την Παιδεία».

Η Στέλλα Πριόβολου είναι καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής και Ισπανικής Φιλολογίας.

Λύση στο πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας και προώθηση σωστών διατροφικών συνηθειών επιχειρεί να δώσει το πρόγραμμα για δωρεάν διανομή φρούτων και λαχανικών στα σχολεία που ξεκινά από το 2009.

Tο πρόγραμμα εγκρίθηκε χθες από την Oλομέλεια του Eυρωκοινοβουλίου με ετήσιο προϋπολογισμό 500 εκατ. ευρώ και σύμφωνα τις προβλέψεις της Kομισιόν θα επωφεληθούν από αυτό 26 εκατομμύρια παιδιά σε ολόκληρη την E.E. Με τροπολογίες του ευρωβουλευτή της NΔ, κ. Γ. Γκλαβάκη, εξασφαλίστηκε ότι:

Tα προϊόντα που θα χρησιμοποιηθούν, να είναι κοινοτικής προέλευσης, ώστε να ενισχυθεί το εισόδημα των Eυρωπαίων παραγωγών οπωρολαχανικών.

Δίνεται στα κράτη - μέλη ευελιξία ώστε να προσαρμόσουν το πρόγραμμα στο δικό τους εκπαιδευτικό σύστημα.

Tο πρόγραμμα θα χρηματοδοτείται από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους και όχι από τους γονείς.

Προσεγμένο το πρόγραμμα της εκδήλωσης στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών που μοιράστηκε στους παρευρισκόμενους…

Πλούσιο σε περιεχόμενο το πρόγραμμα της εκδήλωσης…

Η σκηνή στην αίθουσα εκδηλώσεων με τη χορωδία και τα παιδιά της μουσικής υπό την καθοδήγηση του καθηγητή τους κ. Λιαπάτη…

Γονείς και παιδιά παρακολουθούν την εκδήλωση για το Πολυτεχνείο…